GAP Chili 24-28/9
Door: geert en joke
Blijf op de hoogte en volg Joke & Geert
29 September 2008 | Chili, Pucón
Goeienamiddag iedereen. Hier zijn we terug. Na het skiavontuur en een bezoek aan een zwarte gletsjer in Bariloche in Argentinie zijn we verder getrokken met de nachtbus naar Puerto Varas in de Chileense provincie Llanquihue. Een stadje met iets meer dan 30000 inwoners en heel veel duitse invloeden. Van hieruit hebben we de prachtige Chiloe-eilanden bezocht. Chiloé is een archipel, het op een na grootste eiland van Chili. De kerken van Chiloé zijn een UNESCO-werelderfgoed sinds 2000, vanwege hun unieke vorm van houten architectuur. Met bijna de hele groep in een minibusje met de gids het noordelijke deel van het eiland rondgereden. En ja, dit eiland heeft wel iets. Wanneer je rondloopt denk je echt dat je terug in de jaren 70 bent beland, het rustige platteland, weinig verkeer, kledij uit die tijd, rustgevend, echt de moeite. Het hoogtepunt van deze dag was een kort boottochtje naar een van de weinige plaatsen waar je pinguins in de vrije natuur kan bewonderen, evenals zeeleeuwen en zeeotters. Echt tof dat je met de boot zo dicht bij hen kan komen. De Chiloe-eilanden zijn dus zeker een aanrader voor wie ooit eens op reis zou gaan naar Chili. Vanuit Puerto Varas vertrokken naar het iets toeristischere Pucon, waar we drie nachten zullen verblijven en waar heel wat activiteiten te doen zijn, dus ja, hebben we beslist om er enkele te doen. Eergisteren wat gerelaxed , niks gedaan, behalve een jeansbroek gekocht, een lekkere crepa met zeevruchten gegeten en wat van de lokale chileense wijn geproefd, en vroeg gaan slapen, want zondagmorgen moesten we voor 7 uur klaar staan voor de beklimming van de vulkaan Villarricca.
De Villarrica (wat letterlijk “Plaats van de welvaart” betekend) is een met sneeuw bedekte stratovulkaan en een van Chili’s meest actieve vulkanen. De vulkaan staat ook bekend onder de naam Rucapillán, wat “huis van de geest” betekend in het Mapudungun.
Villarrica is een van de weinige vulkanen ter wereld met een lavameer in de krater. Verder heeft de vulkaan 25 slakkenkegels, en vukanische grotten.
Volledig ingepakt met muts, sjaal, handschoenen, en een rugzak met nog allerlei brol, zoals sneeuwijzers, een ijshouweel, een glijbroek, en nog vanalles stonden we dus gereed om de vulkaan op te klefferen. Echt de moeite, ik 5,5 uren met een gids en deel van de groep, Joke 6,5 uren met het andere deel van de groep en een andere gids naar boven. En gelukt, eigenlijk niet echt afgezien en te zeggen dat dit het grootste hoogteverschil is dat we ooit hebben afgelegd, van 1400 meter aan de basis tot 2847 meter op de top, en alleen maar sneeuw. Weeral indrukwekkend, zeker de zichten vanop de top en van onderweg, en ook de rokende krater waar je vanop de rand wat kan inkijken. Niet te doen. Bon, wat rondgewandeld op de krater en ons dan klaargemaakt om naar beneden te gaan. Allez niet gaan , maar met onze glijbroek naar beneden te glijden. Adrenaline kwam weer boven, zo steil. Wat we de laatste 4 uren van de wandeling naar boven hadden afgelegd, hebben we in misschien 10 minuten naar beneden afgeschoven. Wauw, neig plezant.
Gisterenavond dus wel een beetje moe, nog een crepa met zeevruchtengaan eten, een beetje van de wijn geproefd en redelijk vroeg gaan slapen, want vandaag gingen we paardrijden. Na onze laatste ervaring in de Badlands in de USA was ik niet echt zo happig om dit te doen, want het was nogal saai, enkel een beetje rondwandelen, maar ik moet zeggen dat ik echt content was deze namiddag dat ik het gedaan heb. Dit was echt super. Ongeveer 3 uren paardgereden in een prachtige natuur met zicht over de verschillende vulkanen, en ons een beetje cowboy gevoeld. Beschermlappen aan de benen en wij weg. Eerst wat stappen, maar vooral veel draf en galop en nu wel wat pijn aan de armpjes van die beesten in bedwang te houden, want ze waren blijkbaar heel goed wakker. Deze namiddag wat internet en deze avond met de nachtbus naar Santiago de Chile waar we de volgende drie dagen zullen blijven.
Groetjes aan iedereen,
Joke en Geert
De Villarrica (wat letterlijk “Plaats van de welvaart” betekend) is een met sneeuw bedekte stratovulkaan en een van Chili’s meest actieve vulkanen. De vulkaan staat ook bekend onder de naam Rucapillán, wat “huis van de geest” betekend in het Mapudungun.
Villarrica is een van de weinige vulkanen ter wereld met een lavameer in de krater. Verder heeft de vulkaan 25 slakkenkegels, en vukanische grotten.
Volledig ingepakt met muts, sjaal, handschoenen, en een rugzak met nog allerlei brol, zoals sneeuwijzers, een ijshouweel, een glijbroek, en nog vanalles stonden we dus gereed om de vulkaan op te klefferen. Echt de moeite, ik 5,5 uren met een gids en deel van de groep, Joke 6,5 uren met het andere deel van de groep en een andere gids naar boven. En gelukt, eigenlijk niet echt afgezien en te zeggen dat dit het grootste hoogteverschil is dat we ooit hebben afgelegd, van 1400 meter aan de basis tot 2847 meter op de top, en alleen maar sneeuw. Weeral indrukwekkend, zeker de zichten vanop de top en van onderweg, en ook de rokende krater waar je vanop de rand wat kan inkijken. Niet te doen. Bon, wat rondgewandeld op de krater en ons dan klaargemaakt om naar beneden te gaan. Allez niet gaan , maar met onze glijbroek naar beneden te glijden. Adrenaline kwam weer boven, zo steil. Wat we de laatste 4 uren van de wandeling naar boven hadden afgelegd, hebben we in misschien 10 minuten naar beneden afgeschoven. Wauw, neig plezant.
Gisterenavond dus wel een beetje moe, nog een crepa met zeevruchtengaan eten, een beetje van de wijn geproefd en redelijk vroeg gaan slapen, want vandaag gingen we paardrijden. Na onze laatste ervaring in de Badlands in de USA was ik niet echt zo happig om dit te doen, want het was nogal saai, enkel een beetje rondwandelen, maar ik moet zeggen dat ik echt content was deze namiddag dat ik het gedaan heb. Dit was echt super. Ongeveer 3 uren paardgereden in een prachtige natuur met zicht over de verschillende vulkanen, en ons een beetje cowboy gevoeld. Beschermlappen aan de benen en wij weg. Eerst wat stappen, maar vooral veel draf en galop en nu wel wat pijn aan de armpjes van die beesten in bedwang te houden, want ze waren blijkbaar heel goed wakker. Deze namiddag wat internet en deze avond met de nachtbus naar Santiago de Chile waar we de volgende drie dagen zullen blijven.
Groetjes aan iedereen,
Joke en Geert
-
30 September 2008 - 07:37
Mieke Lège:
Dag Geert en Joke,
Dat is nog eens iets anders dan een tochtje langlaufen in Oostenrijk.
Het is gewoon prachtig.
Hier is niet zo veel te beleven.
groetjes -
30 September 2008 - 09:22
Tante Vérone:
hello you,
dat zijn fantastische foto's. voor mij zijn dat de schoonste tot nu gezien, als het te vergelijken is natuurlijk. vandaag koud hier, misschien nie zo erg als boven op die sneeuwberg maar in de ardennen regent het.het is precies de maand november.nog een geluk dat ik ne dikke hoop hout gekocht hebben. Dan gaan we de winter aankunnen. doe zo voort, geniet er nog goed van want de tijd gaat heel snel voorbij...groetjes van een andere planeet...Vé -
30 September 2008 - 21:55
Nancy:
hallo joke en geert
ik zie dat jullie je niet vervelen, awel ik doe dat ook niet.De school is nu al 2 weken bezig en ik weet inderdaad wat is 's avonds moet doen.Taken maken en nog eens taken maken.Had ik maar gebleven waar ik was. Grapje hoor,nee het gaat goed we slaan er ons wel doorheen.Vorige week donderdag cultuurshok gekregen van eerste les anatomie was da jong amai.
145blz op 3 uur dienen geeft goe gaas.Maar ja ze hebben dan ook maar 7 weken om er alles in te proppen.Allé ik ga nog wat voort brosselen voor schooleken.
Groetjes nancy -
30 September 2008 - 22:35
De Mama:
Dag Geert en Joke, hier ben ik weer, vanuit Bracops, na mijn ronde van middernacht (mijne voorlaatste nacht en dan congé). Jullie zien er super uit en de foto's zijn adembenemend. De verveling zal wel ni rap toeslaan als ik lees welke aktiviteiten jullie allemaal ondernemen, geniet maar verder. Hier bij ons alles in orde en ook met de rest van de familie. Hou jullie goe en nen dikke knuffel aan allebei xxx -
01 Oktober 2008 - 07:21
Mams:
Dag Jo en Geert,
Weeral inderdaad fantastische beelden van jullie belevenissen. En de beestjes zijn ook nooit veraf zie ik. Die beklimming was misschien al een voorproefje van wat jullie nog te wachten staat. Zuid Amerikaanse landjes hebben van die hele hoge bergjes.
Geniet ervan en dikke kus.
-
01 Oktober 2008 - 09:08
Veronique:
Helaba,
Deze foto's zien er inderdaad adembenemend uit.Hier missen jullie echt niets hoor.Regen en nog maar eens regen.
Maandag scan laten doen van mijn rug en het zag er niet veelbelovend uit,gevolg-nog 2 weken thuis en kiné +infiltratie.Leuk is anders maar ja er ziet niks anders op.
Met Nona en Zanna alles goed,die hebben binnenkort weeral eens een weekje verlof.
Binnenkort starten de schilderswerken hier,dus tegen dat jullie terugkomen zal jullie kamer pico bello zijn (als ge da nog ziet zitten hé om hier te logeren :)) )
Geniet er nog van en tot binnenkort.
Vero,Nona,Zanna
-
01 Oktober 2008 - 16:58
Tischa:
Hey lovers!
'k heb weer even een half uurtje kunnen wegdromen, even aan de andere kant van de wereld gezeten, kou gehad in de sneeuw, prachtige dingen gezien, kunne meeskiën, paard gereden, enfin, ge ziet, hier valt wat te beleven. Althans, op jullie site toch tensminste, in ons druilerig belgenlandje is't wat anders! De herfst is nu echt wel begonnen hoor, de chauffage draait al op volle toeren, de zomerkleren zijn opgeborgen, de witte bikinistreepkes verdwenen, de fut eruit... met andere woorden, geniet maar ten volle van jullie avontuur, wij kunnen alleen maar toekijken en jaloers wezen...
Dikke knufffff
Tischa -
04 Oktober 2008 - 08:33
Marc Heremans:
Jullie hebben mooi gelijk om volop te genieten van alles wat de wereld aan schoonheid en pracht biedt.Bij ons kondigen zich steeds mindere leuke dingen aan: een maandag met stakingen, een begroting 2009 die heus wel pijn zal doen,de Fortis die maar blijft zich ontmantelen en een Paul d' Hoore die verbleekte beleggingsadviezen moet spuien op TV, Opel Antwerpen die twee weken de deuren sluit wegens economische crisis. Zo'n glijbroek hebben we hier nodig. 399 Pinguins spoelen aan in Salvador de Bahia in N- Brazilië. Zo zoekt iedereen wel eens anderen oorden op zeker.En so do we: gewoon een pintje gaan pakken op een ander, wat lachen en vertellen over Joke en Geert,zo weten jullie ook weer even waarwezijn niewaar. Nog fijne belevenissen daar hé!!! -
04 Oktober 2008 - 09:12
Marc Heremans:
Was ik even vergeten.En zo zie dan weer...kunnen er zich heus ook wel leukere beursberichten voordoen in Vlaanderen...
na Kobe, Line, Jolan,
Ine, Gilles, Ibe en Lara
mijn kleinkind acht
Ilona
op 2 oktober 2008
rond 14u
op deze wereld gebracht
zusje van Ine,
blij nu aan ‘t zingen
van trom, trom
de tweede dochter van
Greet en Tom
(van de Kastrolle)
Gewicht: 3 kg 400
Lengte: 48
En ik dus weer eens opa MARC geworden.
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
