GAP 10-11 juni Oaxaca
Door: Geert en Joke
Blijf op de hoogte en volg Joke & Geert
12 Juni 2008 | Mexico, Oaxaca
Maandagavond om 22h in ons hotel vertrokken voor een 13 uren durende busrit naar Oaxaca, ongeveer 600 kilometer verder, maar vooral vele honderden 'topes' en 'vibradores'. Verschrikkelijke wegen hier in Mexico trouwens. Om de zoveel meter weeral nen bult, of ne put (bewust gemaakt) of toppen op de grond. Zeeziek word ik ervan.
Bon, ni zagen, rond de middag kapot (bijna niet geslapen op de nachtbus) toegekomen in Oaxaca. Een siesta op de kamer van een uurtje, want we blijven hier maar 1 avond en 1 volle dag. Dus de stad gaan verkennen. Waar is het marktplein eigenlijk, normaalgezien is dit een heel groot leeg plein. Maar blijkbaar is er weer een staking aan de gang (sinds 2 jaar al maar recent verhuisd naar Oaxaca) van leraren die loonsverhoging eisen, maar blijkbaar is iedereen wel om zijn eigen bepaalde redenen komen opdagen. De pleinen zijn volledig omgetoverd tot een reuzen voddekesmarkt met kraampjes overal en tientallen iglotentjes. Op 14 juni is er een zeer grote optocht gepland, onder andere gesteund door de Zapatisten. Moet wel de moeite zijn om mee te maken, maar na de documentaire in San Cristobal is het misschien toch wel niet slecht dat we hier dan niet meer zijn.
Heel veel lokale markten (openlucht en overdekt) met tientallen typische lokale restaurantjes binnen, waar je spotgoedkoop kan eten (maximum 2 a 3 Euro, drank inbegrepen). En wat is de Mezcal toch lekker :) !
Gisteren op uitstap geweest naar El Tule, waar een van de grootste bomen ter wereld staat met een diameter van 14 meter en een omtrek van 58 meter. 2000 jaar oud en echt impressionant. Nadien een een van de lokale tapijtenwinkels gaan bezoeken en het hele proces te horen en te zien gekregen, van de vuile schapenwol, het wassen ervan, het weven en het kleuren. Niks gekocht, wegens geen plaats meer in de rugzak, maar wel terug iets bijgeleerd. Trouwens, mama, ik heb mijn vuile, zwarte jeansvest eindelijk achtergelaten. 2 kilo minder mee te sleuren.
's Namiddags de archeologische site Mitla bezocht. Weeral stenen zullen sommigen zeggen, maar opnieuw een totaal verschillende bouwstijl en de eerste site, waarrond het huidige dorp werd gebouwd. Tot nu toe hebben we enkel sites bezocht, die indertijd werden verlaten, en waarvan de nieuwe stad kilometers verder werd opgericht.
In de tijd van de Zapoteken heette Mitla Lyobaa. De Mixteken hebben rond 100 na Chr. de stad veroverd en noemden hem Mitla, plaats van de doden. In 1494 werd de stad onderworpen door de Azteken. Toen de Spanjaarden in de zestiende eeuw in Mexico voet aan wal zetten was Mitla een vooraanstaande stad met tempels en paleizen, de ruïnes die tot op vandaag nog vele bezoekers tellen zijn stille getuigen van een rijke historie. Heel opmerkelijk is ook dat de muren zeer dik zijn, maar opgebouwd uit zeer kleine losse stenen (20 cm breed), die als een puzzel in elkaar passen. De reden hiervoor is dat de site gelegen is op een plaats, waar veel aardbevingen zijn. Door het feit dat de stenen los liggen, kunnen ze tijdens aardbevingen vrij bewegen, en storten de muren niet in.
Normaalgezien was dit het einde van onze halve dag trip, maar we hebben de gids kunnen overtuigen om een bezsoek te brengen aan een lokale Mezcalfabriek. Eerst uitleg gekregen over het hele proces en nadien natuurlijk mogen proeven. Lekker zeg ! Enkele flessen gekocht natuurlijk en dan terug naar Oaxaca.
Met volle overtuiging samen beslist om nog enkele uren fotootjes te gaan maken in de stad, maar uiteindelijk enkel het Santa Domingo de Guzmán klooster bezocht. Gebouwd vanaf 1570, waarin een museum is ondergebracht met onder meer kunstschatten uit Monte Albán. De kloosterkerk heeft een weelderig versierd barok-interieur. Alles in bladgoud: Heel mooi en verschrikkelijk lelijk tegelijkertijd.
Ipv verder rond te wandelen, een tof rockbartje binnengegaan en enkele uren hier blijven zitten. 1 liter cocktail voor 50 pesos (ongeveer 3 Euro), hier kunnen we toch niet zomaar voorbijgaan.
Nadien met Michael (uit Luik) en Tim (onze nieuwe amerikaan uit Oregon) het flesje Mezcal nog geproefd op het terras van onze kamers.
Ook lekker natuurlijk.
Bon, ni zagen, rond de middag kapot (bijna niet geslapen op de nachtbus) toegekomen in Oaxaca. Een siesta op de kamer van een uurtje, want we blijven hier maar 1 avond en 1 volle dag. Dus de stad gaan verkennen. Waar is het marktplein eigenlijk, normaalgezien is dit een heel groot leeg plein. Maar blijkbaar is er weer een staking aan de gang (sinds 2 jaar al maar recent verhuisd naar Oaxaca) van leraren die loonsverhoging eisen, maar blijkbaar is iedereen wel om zijn eigen bepaalde redenen komen opdagen. De pleinen zijn volledig omgetoverd tot een reuzen voddekesmarkt met kraampjes overal en tientallen iglotentjes. Op 14 juni is er een zeer grote optocht gepland, onder andere gesteund door de Zapatisten. Moet wel de moeite zijn om mee te maken, maar na de documentaire in San Cristobal is het misschien toch wel niet slecht dat we hier dan niet meer zijn.
Heel veel lokale markten (openlucht en overdekt) met tientallen typische lokale restaurantjes binnen, waar je spotgoedkoop kan eten (maximum 2 a 3 Euro, drank inbegrepen). En wat is de Mezcal toch lekker :) !
Gisteren op uitstap geweest naar El Tule, waar een van de grootste bomen ter wereld staat met een diameter van 14 meter en een omtrek van 58 meter. 2000 jaar oud en echt impressionant. Nadien een een van de lokale tapijtenwinkels gaan bezoeken en het hele proces te horen en te zien gekregen, van de vuile schapenwol, het wassen ervan, het weven en het kleuren. Niks gekocht, wegens geen plaats meer in de rugzak, maar wel terug iets bijgeleerd. Trouwens, mama, ik heb mijn vuile, zwarte jeansvest eindelijk achtergelaten. 2 kilo minder mee te sleuren.
's Namiddags de archeologische site Mitla bezocht. Weeral stenen zullen sommigen zeggen, maar opnieuw een totaal verschillende bouwstijl en de eerste site, waarrond het huidige dorp werd gebouwd. Tot nu toe hebben we enkel sites bezocht, die indertijd werden verlaten, en waarvan de nieuwe stad kilometers verder werd opgericht.
In de tijd van de Zapoteken heette Mitla Lyobaa. De Mixteken hebben rond 100 na Chr. de stad veroverd en noemden hem Mitla, plaats van de doden. In 1494 werd de stad onderworpen door de Azteken. Toen de Spanjaarden in de zestiende eeuw in Mexico voet aan wal zetten was Mitla een vooraanstaande stad met tempels en paleizen, de ruïnes die tot op vandaag nog vele bezoekers tellen zijn stille getuigen van een rijke historie. Heel opmerkelijk is ook dat de muren zeer dik zijn, maar opgebouwd uit zeer kleine losse stenen (20 cm breed), die als een puzzel in elkaar passen. De reden hiervoor is dat de site gelegen is op een plaats, waar veel aardbevingen zijn. Door het feit dat de stenen los liggen, kunnen ze tijdens aardbevingen vrij bewegen, en storten de muren niet in.
Normaalgezien was dit het einde van onze halve dag trip, maar we hebben de gids kunnen overtuigen om een bezsoek te brengen aan een lokale Mezcalfabriek. Eerst uitleg gekregen over het hele proces en nadien natuurlijk mogen proeven. Lekker zeg ! Enkele flessen gekocht natuurlijk en dan terug naar Oaxaca.
Met volle overtuiging samen beslist om nog enkele uren fotootjes te gaan maken in de stad, maar uiteindelijk enkel het Santa Domingo de Guzmán klooster bezocht. Gebouwd vanaf 1570, waarin een museum is ondergebracht met onder meer kunstschatten uit Monte Albán. De kloosterkerk heeft een weelderig versierd barok-interieur. Alles in bladgoud: Heel mooi en verschrikkelijk lelijk tegelijkertijd.
Ipv verder rond te wandelen, een tof rockbartje binnengegaan en enkele uren hier blijven zitten. 1 liter cocktail voor 50 pesos (ongeveer 3 Euro), hier kunnen we toch niet zomaar voorbijgaan.
Nadien met Michael (uit Luik) en Tim (onze nieuwe amerikaan uit Oregon) het flesje Mezcal nog geproefd op het terras van onze kamers.
Ook lekker natuurlijk.
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
