GAP 8-9 juni San Cristobal de Las Casas
Door: Geert en Joke
Blijf op de hoogte en volg Joke & Geert
12 Juni 2008 | Mexico, San Cristóbal de las Casas
Blijkbaar is het weer in Belgie niet zo schitterend. Awel, wij hebben onze short de laatste week ook nog niet moeten aandoen. Gieten, gieten, gieten hier, maar wel aangename temperatuur.
Een beetje info over de stad.
San Cristóbal de las Casas (Tzotzil: Jobel) is een stad in de Mexicaanse deelstaat Chiapas. San Cristóbal heeft 128.996 inwoners (schatting 2005), waarvan een groot deel van de bevolking bestaat uit Tzotzil Maya. Het is de hoofdplaats van de gemeente San Cristóbal de las Casas
San Cristóbal werd in 1528 gesticht door Diego de Mazariegos, die het Ciudad Real noemde. Na de onafhankelijkheid van Mexico kreeg de stad haar huidige naam, ze is genoemd naar Bartolomé de las Casas, geestelijke en voorvechter van rechten voor de indiaanse bevolking. Het was oorspronkelijk de hoofdstad van Chiapas, een functie die de stad tijdens het Porfiriaat kwijtraakte aan het meer westelijk gelegen Tuxtla Gutiérrez. Naar verluidt waren de inwoners hier zo ontstemd over, dat zij gedurende de Mexicaanse Revolutie feller vochten dan inwoners van andere steden.
San Cristóbal is bekend vanwege haar koloniale architectuur. Het is een populaire bestemming, ook omdat de Mayastad Palenque er niet ver vandaan ligt. Sinds 1994 zijn ook de Zapatistas prominent aanwezig in San Cristóbal.
Typisch is ook, en dat hebben we continu gemerkt, dat men overal op straat probeert vanalles (poppekes, tapijten, armbanden, snoep, textiel, ...) te verkopen.
Een beetje rondgelopen in de stad en de eerste avond naar een optredentje van een lokaal reggaegroepje in La Revolucion gaan kijken. Tof!
De dag nadien vooral niet veel gedaan, terug wat rondgelopen en enkele kerken bezocht en in de namiddag DORST ! Joke had op de vuilbakken gezien dat er een tof Libanees restaurant dichtbij ons hotel was, dus wij daar naartoe en .... Shisha gerookt, Baileys en Corona gedronken en vooral... naar de voetbal gekeken. Nederland-Italie. De foto's spreken boekdelen.
Uiteindelijk den hele namiddag hier blijven hangen, en ook veel te weten gekomen over het leven van een Libanees in Mexico. Niet gemakkelijk blijkbaar. Om 18uur, eindelijk na 2 maanden, naar de cinema. Zapatistas, chroniek van een rebel, is een fameuze documentaire over deze vrijheidsstrijders, gefilmd tussen 1994 en 2007. Heel interessant, maar wel wat angstaanjagend als je de afloop van sommige manifestaties ziet, op de plaats waar we nog geen 30 minuten geleden stonden. En nog steeds vechten ze voor hun rechten.
Heel tof cinemazaaltje trouwens. Wat strandstoelen beneden en boven (onder de projector) enkele kussens en matrassen voor 5-6 personen.
San Cristobal is echt wel de moeite.
Een beetje info over de stad.
San Cristóbal de las Casas (Tzotzil: Jobel) is een stad in de Mexicaanse deelstaat Chiapas. San Cristóbal heeft 128.996 inwoners (schatting 2005), waarvan een groot deel van de bevolking bestaat uit Tzotzil Maya. Het is de hoofdplaats van de gemeente San Cristóbal de las Casas
San Cristóbal werd in 1528 gesticht door Diego de Mazariegos, die het Ciudad Real noemde. Na de onafhankelijkheid van Mexico kreeg de stad haar huidige naam, ze is genoemd naar Bartolomé de las Casas, geestelijke en voorvechter van rechten voor de indiaanse bevolking. Het was oorspronkelijk de hoofdstad van Chiapas, een functie die de stad tijdens het Porfiriaat kwijtraakte aan het meer westelijk gelegen Tuxtla Gutiérrez. Naar verluidt waren de inwoners hier zo ontstemd over, dat zij gedurende de Mexicaanse Revolutie feller vochten dan inwoners van andere steden.
San Cristóbal is bekend vanwege haar koloniale architectuur. Het is een populaire bestemming, ook omdat de Mayastad Palenque er niet ver vandaan ligt. Sinds 1994 zijn ook de Zapatistas prominent aanwezig in San Cristóbal.
Typisch is ook, en dat hebben we continu gemerkt, dat men overal op straat probeert vanalles (poppekes, tapijten, armbanden, snoep, textiel, ...) te verkopen.
Een beetje rondgelopen in de stad en de eerste avond naar een optredentje van een lokaal reggaegroepje in La Revolucion gaan kijken. Tof!
De dag nadien vooral niet veel gedaan, terug wat rondgelopen en enkele kerken bezocht en in de namiddag DORST ! Joke had op de vuilbakken gezien dat er een tof Libanees restaurant dichtbij ons hotel was, dus wij daar naartoe en .... Shisha gerookt, Baileys en Corona gedronken en vooral... naar de voetbal gekeken. Nederland-Italie. De foto's spreken boekdelen.
Uiteindelijk den hele namiddag hier blijven hangen, en ook veel te weten gekomen over het leven van een Libanees in Mexico. Niet gemakkelijk blijkbaar. Om 18uur, eindelijk na 2 maanden, naar de cinema. Zapatistas, chroniek van een rebel, is een fameuze documentaire over deze vrijheidsstrijders, gefilmd tussen 1994 en 2007. Heel interessant, maar wel wat angstaanjagend als je de afloop van sommige manifestaties ziet, op de plaats waar we nog geen 30 minuten geleden stonden. En nog steeds vechten ze voor hun rechten.
Heel tof cinemazaaltje trouwens. Wat strandstoelen beneden en boven (onder de projector) enkele kussens en matrassen voor 5-6 personen.
San Cristobal is echt wel de moeite.
-
18 Juni 2008 - 19:14
Nathalie:
geertje,tis schandalig hoe je daar zit met je shisha en corona!!!!!!!!!!! hahaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaahahahahah
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
