Algemeen berichtje II
Door: Joke
Blijf op de hoogte en volg Joke & Geert
02 September 2008 | Brazilië, Rio de Janeiro
Hello,
Nu we aan ons vierde hoofdstuk beginnen, vond ik da het eens tijd werd voor een algemeen berichtje. Vierde hoofdstuk? Ja, eerste: Centraal-Amerika, tweede: Noord-Amerika, derde: weekje met Myriam en dus nu vierde: Centraal-Amerika. Eerlijk gezegd kijk ik enorm uit naar dit hoofdstuk, Noord-Amerika was tof, maar heeft ni veel cultuur en zeker geen eetcultuur dus ´t was wel geweest.
1 vd vragen die Myriam stelde was uiteraard of we nog ni naar huis willen en sorry voor de thuisblijvers en degene die ons toch een beetje of een beetje veel missen, het antwoord is neen. Tuurlijk mis ik nog altijd mijn vrienden, mijn collega´s, mijn familie en vooral mijn mams en paps, maar wa we nu meemaken is heel uniek en daarom wil ik het ook voor geen geld ter wereld missen. Wat Geert en ik nu doen moet ge eigenlijk zelf meemaken om te beseffen wat het is. Kleine dingen, zoals bijvoorbeeld een zalig bad nemen, kunnen echt luxe worden. Hierdoor gaat ge ook meer genieten van die kleine dingen; nen appel die smaakt zoals thuis, een lekkere vissoep, een zalig warm bad, een rustige kamer om in te slapen, het horen van belgische muziek of gewoon ht feit van tesamen te zijn. Want eerlijk gezegd, ´k ben blij da´k dees kan meemaken me mijn bolleke, me mij schatje. Het feit van ervaringen zoals deze te kunnen delen met een persoon die ge doodgraag ziet, is iets heel speciaal. Natuurlijk is het ni elken dag rozegeur en maneschijn, da is normaal als ge 24u per dag en 7 op 7 tesamen zijt, maar da babbelen we uit en onze relatie wordt er alleen maar sterker van. En mijn Geertje wordt iedere dag knapper en knapper. Sommigen onder jullie zullen wel al gemerkt hebben da hij een paar kilootjes kwijt is. ´k Zal moeten oppassen me al die schone latino´s hier... We zijn, zoals Geert zegt, goe in evenwicht; hij is er kwijt en ik ben natuurlijk verdikt. Het amerikaanse eten, voor zover da ge da eten kunt noemen, heeft mijn lijn ni goe gedaan. Maar ´k ga er iets aan doen want anders ga´k da Inca Trail nooit op geraken.
Wa heimwee zo hard maakt voor mij soms is da ik de mensen die ik graag heb ni kan zien. Tuurlijk kunt ge contact hebben via mail, sms enzo, maar iemand zien is toch anders. Daarom ook, merci mams voor de fotookes, da deed echt een plezier. Dus mense, ge moet u ni inhoude, stuurt af en toe eens fotookes via e-mail of op facebook door, het maakt ni uit wa, zoals mijn ma, die heeft ne foto van hare vijver opgestuurd en hierbij nen dikke proficiat da die eindelijk af is, ´t ziet er skoon uit.
Bon, genoeg gezeverd, me ons gaat dus alles nog altijd goed, zoals Myriam waarschijnlijk zal bevestigen.
Dikke kussen, knuffels, groetjes aan iedereen.
Oh ja, we komen terug naar Belgikske op 18 maart 2009 om 18u in Zaventem voor zover er niks aan de vlucht veranderd. See you!!!
Nu we aan ons vierde hoofdstuk beginnen, vond ik da het eens tijd werd voor een algemeen berichtje. Vierde hoofdstuk? Ja, eerste: Centraal-Amerika, tweede: Noord-Amerika, derde: weekje met Myriam en dus nu vierde: Centraal-Amerika. Eerlijk gezegd kijk ik enorm uit naar dit hoofdstuk, Noord-Amerika was tof, maar heeft ni veel cultuur en zeker geen eetcultuur dus ´t was wel geweest.
1 vd vragen die Myriam stelde was uiteraard of we nog ni naar huis willen en sorry voor de thuisblijvers en degene die ons toch een beetje of een beetje veel missen, het antwoord is neen. Tuurlijk mis ik nog altijd mijn vrienden, mijn collega´s, mijn familie en vooral mijn mams en paps, maar wa we nu meemaken is heel uniek en daarom wil ik het ook voor geen geld ter wereld missen. Wat Geert en ik nu doen moet ge eigenlijk zelf meemaken om te beseffen wat het is. Kleine dingen, zoals bijvoorbeeld een zalig bad nemen, kunnen echt luxe worden. Hierdoor gaat ge ook meer genieten van die kleine dingen; nen appel die smaakt zoals thuis, een lekkere vissoep, een zalig warm bad, een rustige kamer om in te slapen, het horen van belgische muziek of gewoon ht feit van tesamen te zijn. Want eerlijk gezegd, ´k ben blij da´k dees kan meemaken me mijn bolleke, me mij schatje. Het feit van ervaringen zoals deze te kunnen delen met een persoon die ge doodgraag ziet, is iets heel speciaal. Natuurlijk is het ni elken dag rozegeur en maneschijn, da is normaal als ge 24u per dag en 7 op 7 tesamen zijt, maar da babbelen we uit en onze relatie wordt er alleen maar sterker van. En mijn Geertje wordt iedere dag knapper en knapper. Sommigen onder jullie zullen wel al gemerkt hebben da hij een paar kilootjes kwijt is. ´k Zal moeten oppassen me al die schone latino´s hier... We zijn, zoals Geert zegt, goe in evenwicht; hij is er kwijt en ik ben natuurlijk verdikt. Het amerikaanse eten, voor zover da ge da eten kunt noemen, heeft mijn lijn ni goe gedaan. Maar ´k ga er iets aan doen want anders ga´k da Inca Trail nooit op geraken.
Wa heimwee zo hard maakt voor mij soms is da ik de mensen die ik graag heb ni kan zien. Tuurlijk kunt ge contact hebben via mail, sms enzo, maar iemand zien is toch anders. Daarom ook, merci mams voor de fotookes, da deed echt een plezier. Dus mense, ge moet u ni inhoude, stuurt af en toe eens fotookes via e-mail of op facebook door, het maakt ni uit wa, zoals mijn ma, die heeft ne foto van hare vijver opgestuurd en hierbij nen dikke proficiat da die eindelijk af is, ´t ziet er skoon uit.
Bon, genoeg gezeverd, me ons gaat dus alles nog altijd goed, zoals Myriam waarschijnlijk zal bevestigen.
Dikke kussen, knuffels, groetjes aan iedereen.
Oh ja, we komen terug naar Belgikske op 18 maart 2009 om 18u in Zaventem voor zover er niks aan de vlucht veranderd. See you!!!
-
03 September 2008 - 07:22
Mieke Leje:
Dag joke en Geert,
Tof om de horen dat alles goed gaat, want het is toch wel een hele ervaring , op alle gedied, dat jullie meemaken. Hier gaat alles zijn gangetje, het sociale is terug op gang, de eetkermissen ook dus Joke, een goed mosseltje, pensje,varkensgebraad of ne plat special kan je vanaf nu bijna wekelijks eten in de kring.groetjes en tot de volgende -
03 September 2008 - 16:49
Nathalie:
awel zie nu maar dat jullie op 18 maart hier zijn of ik kom jullie halen PUNT.nog 7 maand dus.ik tel af,en je kan dan ook maar wa gaan sporten,afzien zal je doen voila.zoals je al weet einde van de week is mijn internet weg he vergeet het niet da je niet denkt dak dood ben.allee salukes en tot en maart dan he.snif snif. -
05 September 2008 - 16:07
Mama:
Ik ben goe en wel in Belgie teruggeraakt en ik heb een formidabele week met jullie beleefd, e wa kort, maar echt de moeite. Geniet van jullie 4e hoofdstuk in Zuid-Amerika, Jos en ik gaan nu een goei mossel met friet eten. Culinair stelde Amerika ni veel voor, nietwaar? Groetjes en geniet verder, de mama. -
05 September 2008 - 16:27
Paps:
En ... al wa van Rio kunnen genieten. Al eens gaan surfen ? Pas vooral op voor de golven op Cobacabanna beach. 't Ziet er plezant uit, maar ge komt me ne redelijke smak op het zand terecht als je kopje onder gaat. Rustig blijven en wachten tot ge bovenkomt ...
In Fleurus is er een jodium-incident geweest. Bij het IRE zijn enkele fouten gemaakt (te late melding) en ook de FANC werd in opspraak gebracht (meettoestellen), maar op het eerste gezicht blijkt alles niet zo erg te zijn.
Deze weekend gaan we met een stuk van de familie naar het mosselfestijn van de tafeltennisclub. Als ik mams kan overtuigen kunnen we ook gaan gordelen.
Groetjes,
Paps. -
27 September 2008 - 04:47
Paps:
We zijn uiteindelijk gaan gordelen, maar het heeft de godsganse dag geregent ... Lotje vond het ni leuk.
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
